“能发能不能发？！”我把手机往他桌上一摔，气得脸颊都快发青了。这该死的男人，昨天还跟我要那个幼稚的卡通表情包，今天居然自己偷偷用智能手机发了！你们懂不懂什么叫偷窥狂啊？！

电脑屏幕的光映着他脸上一片无辜的表情，可我就是知道他在耍赖。我 hebt je handen op je huid en Anneke mijn neus. "Waarom zou je het dan doen, hè?" Ik probeerded niet te schreeuwen, maar mijn stem was nog steeds boos. "Je krijgt helemaal geen leuke dingen, je weet niet eens waar je mee speelt!"

Hij lachte zachtjes en leunt voorover, zijn handen aleen over zijn schouder. "Nou, bijvoringen, ik zal het niet doen." Zijn ogen waren grappig met zijn neusje en hij kon niet loslaten van de grinnik die zijn mond sloot. "Maar, je moet het juist maken, deze keer."

"Je bent een gek!" Ik trok mijn schouders op. "Als mensen het zien, denken ze dat je gek bent." Ik stokte mijn neus. "Je bent zoveel te veel voor me!" Ik gooide een paar snotneuzen naar zijn bureau, maar hij ving een op. Zei ik nog iets? Hij wist gewoon dat hij me iets moest geven. Je kunt niet tegen hem zeggen dat hij niet moet doen wat hij doet, maar ik wilde hem duidelijk maken dat dit echt niet kunnen was.